Omdat ik inmiddels
lid was geworden van verschillende Citroën-clubs, was ik helemaal in de ban van
besteleend- aanhangers geraakt. Begin tachtiger jaren waren er veel van die
doorgezaagde besteleenden te vinden in het club-circuit. Dus ik op zoek naar een
geschikte sloop AK 400 om doormidden te zagen. Mijn vader werkte in die dagen
aan de Technische Hogeschool Eindhoven (tegenwoordig de Technische
Universiteit). In het personeels en studentenkrantje daarvan stond op begin 1984
een AK 400 te koop uit 1974 voor een paar honderd gulden (400 geloof ik). Dus ik
op een koude Februari dag met mijn vader meegereden naar Eindhoven.
De
wagen zag er niet verkeerd uit en was zeker niet rot, dus kocht ik hem.
Technisch was het niet veel soeps, maar dat was niet erg, want de zaag zou er
toch in gaan. De wagen was zijn leven begonnen als servicewagen van de Firma
Obra-gas. Later heb ik daar nog wat informatie ingewonnen. Helaas waren er geen
foto's uit de eerste jaren van zijn leven. Met zweet in de handen heb ik de auto
van Eindhoven naar Oosterhout gereden. Er moest om te beginnen al een scheut
olie in. Dus bij het tanken gelijk een litertje gekocht bij de pomp. Gelukkig
zou mijn vader een uurtje later dezelfde route rijden, dus als ik kwam te staan,
dan kon hij als bezemwagen fungeren. Dat was gelukkig niet nodig, al belandde ik
nog wel even op de vluchtstrook.
Om
een lang verhaal kort te maken; de wagen had zo'n hard chassis en zo'n puntgave
bodem, dat ik het zonde vond om hem te slopen. Later kocht ik een kant en klare
aanhanger, die ik alleen maar in de kleur van de trekkende besteleend hoefde te
schilderen en in te richten. De oranje AK400 uit Eindhoven ging de stalling in
om daar op zijn gemak heel erg oud te worden (staat al bijna twintig jaar
gestald geloof ik, inmiddels....).