Plymouth Horizon Coupé TC3

Start
Omhoog
The Yellow Pages
Folder 1981

 

Tja, het komt wel eens voor dat je een beetje advertenties aan het neuzen bent op www.marktplaats.nl en dan kom je wel eens wat tegen, zo in de zomermaanden van 2002. De rubriek "Plymouth" is nooit erg groot en zo komt het dat je in de "preview" van de rubriek "auto's" gelijk het hele rijtje van advertebties ziet staan. En zo zag ik dus een advertentie van een Plymouth Horizon Coupé. Noooooooiiit van gehoord, maar er zat een plaatje bij, dus even kijken.

Beetje vaag fotootje.....wat een rare auto eigenlijk ! Beetje onbestendige kleur ook. Vraagprijs was niet hoog, 600 of 700 euro. Maar er mankeerde wel één en ander aan. Geen APK ook. Maar wel 60.000 km origineel.... klinkt interessant voor een auto van 1980 !

Afijn; geen plek (auto's teveel), geen geld, dus toch maar niet bellen. Keer op keer gekeken of de wagen er nog stond op Marktplaats. Werd niet echt veel geboden. Ik vergat steeds het telefoonnummer op te schrijven onder het motto; "dat doe ik nog wel een keertje". Tja en toen ineens was de advertentie verdwenen van Marktplaats. Ik baalde als een stekker ! Had ineens spijt. Maar ja; was zelf druk aan het adverteren en raakte geen enkele auto kwijt, dus had ik nog steeds geen plek vrij en ook geen geld in de hobby-kas.

En ineens op een mooie dag in September stond de auto weer op Marktplaats, ikke blij ! En de vraagprijs was nu nog slechts 350 euro ! Omdat er zo langzamerhand leuk geboden werd op mijn Peugeot 205GTI, trok ik de stoute schoenen aan en deed een bod van 150 euro. Om de verkoper niet al teveel te beledigen stuurde ik er snel een email achteraan om te zeggen dat ik serieus interesse had en dat dat lage bod gewoon bedoeld was om de onderhandelingen te openen. Kreeg wat antwoorden op mijn vragen teruggemaild en de uitnodiging om eens te komen kijken. Auto stond te koop in Hendrik-Ido-Ambacht en dat is niet ver van Rotterdam, waar ik werk. Op een Donderdag eind September was ik aan het werk in Zuid-Oost Rotterdam. Dat was wel erg dicht in de buurt, dus besloot ik de eigenaar te bellen of het gelegen kwam dat ik zou komen kijken. Dat was OK, dus ik ging op weg. Na een potje foutrijden, kwam ik eindelijk ter plekke aan. Toen ik de Plymouth zag, was ik gelijk verkocht ! Ze was niet beige-achtig, zoals het op de foto lijkt, maar vrolijk geel ! Dat gekke neusje...schitterend. En wat een rare carrosserie, bijna net zo hilarisch als een AMC Pacer, een jeugdliefde van me. Hele rare verhoudingen...

Plymouth Horizon TC3 1982 (te koop in USA 1/2003 op Ebay)

De eigenaar was snel buiten; een gozer van 20 jaar. En opende de deuren voor me. Interieur was als nieuw; zwart met chrome accenten, een echte semi-klassieker. Deed me denken aan mijn voormalige DAF66-combi; zelfs de geur van het interieur was gelijk; zal dat skai wel wezen. De wagen is echt zo hard als wat, geen roest te vinden. Klein deukje rechts achter het achterwiel is het enige wat er aan de carrosserie mankeert. Technisch gezien zij er een paar problemen; scheur in de voorruit (moeilijk te krijgen waarschijnlijk) en beide koplampen zijn tevel geroest voor de APK. Motor loopt ook niet echt lekker, waarschijlijk één cylinder die niet goed meedoet. De motor komt van VW-Audi, had ik al op een website gelezen, maar de cylinderkop leverde het bewijs; VW-Audi stempel in het lichtmetaal ! (Zal wel een Golf-motor zijn).

Tijdens het uitgebreide bekijken vertelt de eigenaar de historie. Zijn Opa was destijds Simca-dealer en wilde eens iets leuks in zijn showroom. Dus importeerde hij 10 (of 14 ?) van die auto's in 1980. Deze auto heeft een paar jaar als blikvanger in de showroom gestaan. De kentekencombinatie is van 1981, maar is gestempeld (geactiveerd) op 3 Januari 1984. Ik neem aan dat de voorraad toen op was en de showroom-auto niet meer nodig was. Oma ging er toen mee rijden en de auto stond steeds garage gestald. Oma overleed in 1992 en sindsdien stond de auto stil in de garage. In 2000 behaalde de oudste kleinzoon zijn rijbewijs en mocht hij met de auto gaan rijden. Vanaf toen stond hij buiten. In het handschoenkastje lag het instructieboekje, de originele folder van 1980 en een weekend-mechanic boekje voor de zelfsleutelaar. Daar was ik erg blij mee. Bovendien lagen er achterin 4 achterlichten in de originele doos, maar wel van een ander type als wat er op de auto zitten. Misschien wel leuke ruilhandel voor als ik eens wat nodig heb voor die auto.

Tijdens het kritisch inspecteren van de auto, vertelde de kleinzoon, dat er een paar mensen waren wezen kijken en die zeurden nogal veel over de minpunten. En vervolgens zei hij, dat hij het maar gezeur vond, voor een auto van 300 euro. Op de marktplaats stond 350 euro.....had in mijn hoofd om een bod te doen van 250 euro, in de hoop de prijs op 300 euro af te maken, maar nu noemde hij de prijs die ik wilde betalen. Dus ik ging vrij snel accoord. Hij moest gaan eten, dus stelde ik voor dat ik in de tussentijd naar de flappentap ging om geld te halen voor de aanbetaling. Zo gezegd, zo gedaan. Nog een beetje de omgeving verkend om tijd te rekken, zodat hij rustig kon eten.

Weer terug ten huize van de verkoper, gezellig koffie gedronken met de familie en wat meer verhalen gehoord over de Plymouth. Heb al dik 75 auto's gekocht in de laatste 20 jaar, maar dit was echt weer een aanwinst in mijn autohobby-historie; een unieke auto met een uniek verhaal. Helaas is Opa, die de wagen(s) heeft geïmporteerd vanuit de USA inmiddels erg dementerend, want ik zou graag eens met hem babbelen over de historie.

Omdat het geluk met de dommen is, verkocht ik een week later mijn Peugeot205 GTI en had ik weer geld in de hobby-kas. Wat een opluchting ! Gelijk mijn laatst overgebleven 205 vanuit mijn inpandige auto-walhalla de straat op geschopt. Verzekering van de GTI was vrij, dus kon die 1100cc 205 de straat op. Ging niet zonder horten of stoten, want de benzine bleek op te zijn. Snel naar de pomp twee kannetjes voltanken (ééntje voor de 205 en ééntje voor de Plymouth, die ook bijna droog stond). Met een beetje sap in de tank, wilde de 1100cc 205 wel naar buiten. De weg was nu vrij om de Plymouth te gaan halen en hij kon zelfs binnen staan ! Was een hele opluchting, want ik moest het hele weekend weg en de bestuurderdeur van de Plym wilde niet op slot. Snel naar het postkantoor om de Plymouth op mijn naam te zetten en vervolgens een telefoontje naar mijn verzekeraar om de GTI af te melden en de 1100cc 205 te verzekeren. En tevens een eendags-verzekering te regelen om de Plymouth naar huis te rijden. Daarna een telefoontje naar de eigenaar van de Plymouth om af te spreken om de auto op te halen.  Gelukkig was hij thuis en kon ik op weg gaan met de 1100cc 205. Na de Plymouth 5 liter loodvrij te hebben toegediend, liep ie prima. omdat het al begon te schemeren, ging ik snel op weg. Wat een lekker zwevend tapijt.....de vorige eigenaar dacht dat de schokbrekers niet goed waren. Maar als ervaren USA-car rijder weet ik hoe die dingen veren, niks mis mee. Lekker wiebelig, zoals een amerikaan hoort te zijn. Motor loopt niet lekker op vier pitten. Af en toe doet die vierde mee en dan trekt ie gelijk beter.

Onderweg even op bezoek bij Citroën-vriend sinds lange tijd, Erik Jansen.  Voor het eerst zijn nieuwe huisje gezien. Was weer erg gezellig ! Ik zijn pas gekochte USA-pickup bewonderd en hij en zijn vriendin mijn rare nieuwe gele amerikaantje. Waren onder de indruk van dat rare autootje. Hij nam gelijk wat digitale foto's.

foto by Erik Jansen

Thuisgekomen in Oude-Tonge, de Plymouth naar binnen gereden. Aiaiaiaiai, bleef hangen op de drempel van de roldeur. Bleek dat de kietelisator een beetje te laag onder de auto hing. Met wat kunst en vliegwerk kon ie toch binnen.

Na verloop van tijd de mankementjes weten te verhelpen....de koplampen waren nog het minst moeilijke probleem. Die waren gewoon te koop bij de automaterialenzaak.......34 euro per stuk geloof ik. Kan je niet voor zonder zitten, toch ?

De auto liep niet echt lekker; op drie pitten leek het... Na wat speurwerk bleek dat er iets mis zat in de ontsteking. Onder de verdelerkap was er een zielig stukje veerstaal afgebroken, waardoor de rotor scheef was gaan draaien en de binnenzijde van de verdelerkap was aan gort gedraaid. Normaal is dit een onderdeel, dat nooit kapot gaat, maar helaas........ Gelukkig kon ik bij de firma Jambroes in Mookhoek de juiste onderdelen kopen. Nog lekker dichtbij huis ook ! Wel prijzig, maar voor zo'n zeldzame auto geldt; beter duur dan niet te koop. Met de nieuwe onderdelen liep de auto werkelijk voorbeeldig. Kon toen dus ook ter APK.

Na wat "serieus" gebruik bleek de watertemperatuur vaak te hoog op te lopen. Dan ging dat rode grote licht op het dashboard weer branden. Dus op zoek naar een thermostaat. Niet duur in de USA, maar helaas was er iets fout gegaan bij het bestellen. Dat dingetje kostte geloof ik 15 dollar, maar het verzenden was dubbel zo duur........ Maaarrrrrrrrr; had hem wel binnen een paar dagen in huis...... en dat van de andere kant van de oceaan... Helaas bleek dat toch niet de oplossing. Uiteindelijk bleek dat de radiateur dichtgeslibd was, vermoedelijk van het lange stilstaan. Dus maar diep in de beurs tasten en een nieuwe laten maken. Op advies van Radiateuren Service West (te Rotterdam) een dikkere radiateur laten maken met meer capaciteit. Wel een goed idee natuurlijk. Al met al hebben ze met behulp van de oude radiateur een mooie nieuwe gemaakt. Wat een vakwerk is dat altijd weer ! Nou dat koelprobleem was toen wel verholpen....eindelijk dan.

Helaas brak de uitlaat na verloop van tijd. Dus er maar eens ondergedoken met het las apparaat stand-by. Bleek dat die uitlaat er helemaal fout onder zat ! Vandaar dattie ooit bleef hangen op de helling in mijn stallingruimte. Alles weer wat netter opgehangen en wat bleek; er was 5 cm uitlaat te weinig ! Dus maar een stukje bij gemaakt van een vlak stukje blik. Was wel niet helemaal gasdicht....maar het kon er even mee door. Moet nog een keer beter gedaan worden.

Eind 2003 heb ik nog een paar maanden dagelijks met het gele wonder gereden, wegens het feit dat mijn dagelijkse CX op LPG kapot was gegaan en mijn Le Baron Coupé al een tijdje in de mottenballen stond. In de tussentijd de motor van de Chrysler gereviseerd (was ik al gauw 6 weken zoet mee). In de loop van December was de Chrysler klaar voor dagelijks gebruik, dus de Plymouth hoefde niet door de pekel. Helaas moest ie wel buiten staan, dat was wel jammer, maar dat is immers het eeuwige verzamelaars probleem.

April 2004 had de Plymouth de eer mij voor het eerst als eigenaar naar mijn pand in Tarsac (Frankrijk) te vervoeren, na aankoop in Maart 2004. Was wel dik lachen; auto vol met huisraad, echt nokkievol; lekker goed te zien door de grote ruit van de achterklep.  In Brussel reed ik verkeerd en had ik een leuke puzzelrit om eruit te komen. Het was inmiddels donker, want ik was om 20:00 vertrokken. Heb op zich wel gelachen in mijn eentje met die rare auto in donker Brussel. Gelukkig ken ik er een heeeeel klein beetje de weg, anders was ik er nu nog aan het rondrijden. De volgende ochtend was ik bij zonsopgang nabij Cahors en reed de snelweg af, het mooie land in. Normaal ben ik op dat tijdstip van de dag echt niet wakker hoor ;-) Was ook een aparte ervaring. Om half tien in Tarsac aangekomen en snel de sleutels bij de notaris opgehaald. Voor het eerst als eigenaar het pand betreden en een paar uur geslapen....op een geïmproviseerd bed. Tegen etenstijd kwamen mijn ouders aan vanuit Spanje.

De auto woont nu een poosje in Frankrijk, hopelijk neem ik hem weer een keer mee terug, zodat ik er in de zomer weer mee kan rijden, met dat lekkere open dak met uitneembare glasplaat......