Ach ja, als je wekelijks, zo niet dagelijks bij het gemeentehuis van Oostflakkee een leuke LeBaron convertible geparkeerd ziet staan - eerst jarenlang een rode en sindsdien al weer jaren een blauwe - dan komt er een moment dat je er zelf ook eentje gaat zoeken.

Vooral als je dagelijkse auto het min of meer begeeft komt één en ander wel eens in een stroomversnelling. Nou is het zo dat een cabrio op LPG niet te vinden is, vermoedelijk omdat de opslagruimte voor de kap in open toestand wel erg veel plek in de kofferruimte inneemt, zodat een gastank er niet echt meer in past.

Ik vond wel een coupé op LPG, maar die had wat te veel deuken voor de gevraagde prijs, dus dat zag ik niet zitten, ook al was de onderin  de reservewielbak gemonteerde gastank wel praktisch, zeker in kombinatie met de opklapbare achterbank. Ook het leren interieur en de airco spraken me wel aan, maar ik bleef twijfelen, totdat er een andere coupé op LPG opdook in de Partikulier (op internet dan). En die stond zelfs heel dichtbij in Rotterdam te koop. Het was er wel één met de gastank dwars achterin (een lekkere grote), zonder opklapbare achterbank en met stoffen interieur, maar na de proefrit zag ik het toch wel zitten Het stoffen interieur was in nieuwstaat en de wagen was op wat krasjes na, schadevrij. Ook was er technisch het nodige aan vervangen, waaronder de bak en de koppen, dus dat zat wel snor ondanks 270.000 kilometer op de teller.

Dus dit werd de dagelijkse auto vanaf half Augustus 2000. Bevalt prima....de 185 km/u haalt ie wel op gas, alleen is de achterste uitlaatdemper eronderuit gedonderd.....dat was weer 300 piek uit de poenflap. Als ik het eindpijpje ook had gekocht zou er 340 piek bijkomen. Inmiddels ergens anders voor een paar tientjes een gewoon eindpijpje gescoord.

De koplampklepjes weigeren wel eens, maar daar weet ik inmiddels een truukje op ! Verder gaat ie als een speer... , 1 op 8 LPG-verbruik, maar ziet er van buiten en binnen nog er patent uit. Interieur is echt als nieuw....blauwgrijzig fluweelachtige bekleding, lekker aan je achterwerk en rug. Jammer alleen van die lelijk geworden velgen, zelfde euvel als de TRX velgen van de Citroën CX. Als ze nieuw zijn, zijn ze om te kwijlen, maar als ze aangetast zijn door weer en wind is het geen porem meer.

Tja. omdat het bloed altijd nog kruipt waar het niet gaan kan of mag.....toch verder geneusd naar een convertible, want ik vreesde erg voor het Lucy Jordan syndroom (luister hiervoor naar de CD's van Marianne Faithfull......"at the age of 37, she realized she would never drive through Paris in a sportscar with the warm wind in her hair"). Net op tijd in mijn 36e levensjaar een convertible weten te scoren. Helaas een 4-cylinder en met het oude dashboard, maar wel een witte, mijn favoriete autokleur. Een rode was ook leuk geweest, maar toch wat te opvallend, een witte is wel erg sjiek. Deze witte stond te koop op www.marktplaats.nl en bevond zich in Delft, dus lekker dichtbij. De prijs was niet al te hoog, want in Januari verkoopt men zijn cabrio niet zo makkelijk. De eerste keer dat ik hem zag stond het ijs op de kap en ruiten. Kon niet eens de mijlenstand lezen van het dashboard.

Na een prijsverlaging en een proefrit toch maar gekocht, ondanks de twee cylinders te weinig naar mijn wens, maar hij loopt op aijn 4 pitten perfect, dus wie zeurt ? Tijdelijk naar de box in Terheijden (een relikwie uit de roerige 2CV-jaren). Op 27 April, drie maanden na aanschaf met de kap neer en de kachel op 10, ruiten omhoog naar huis gereden, vanuit de tijdelijke opslag, heerlijk ! Een paar kilometer lang reed er een Cadillac Eldorado 1959 voor me, met van die enorme vinnen achterop, dat was dubbel feest ! Nu ik hem in huis heb ben ik lekker aan het klussen. Bij het schoonmaken bleek de kap niet antraciet te zijn, maar donkerblauw !! De oorzaak van het wiebelige rijgedrag is ook gevonden; twee velgen met enorme butsen erin. Wat graverij in de deurpanelen onthulde het feit dat er central-lock voorbereid is en dat ook de bestuurdersstoel automatisch bediend kan worden, alleen werkt het dus niet, want er moeten de nodige schakelaars en relais aangebracht worden. Het paneeltje in de deur met stoeldediening heb ik inmiddels, nu de rest nog. Zal wel niet meevallen. 

De scheve motorkap ook even recht afgesteld. Het neusje zat ook wat scheef, dat kon ook beter met een klein beetje moeite.....

Onder de ruimte waar de kap zich in opvouwt, zit een vloertje van karton; dat was helemaal doorweekt geweest en lag dus zo'n beetje onderin de kofferbak. Het reservewiel was ook lekker roestig vanwege het water. Omdat de ruitmotor rechtsachter het ook niet deed, moest dus de hele achterbank en omgeving eruit. Best wel een klus, de eerste keer. Maar als je het eenmaal weet valt het wel mee, eigenlijk. Op internet ergens een bijna perfecte beschrijving gevonden met foto's, dus het was geen moeite om de juiste schroefjes te vinden, die los gedraaid moesten worden. Alleen de zitting van de achterbank; die zou er makkelijk uitgewipt moeten kunnen worden, nou nee dus.....daar kwam een koevoet aan te pas. Al met al een flinke klus. Kartonnen vloertje onder kap vervangen door hardboard. Ruitmotortjes uitgebouwd. Rechts was zogenaamd stuk, maar werkte gewoon na wat geduw. De hele boel gesmeerd en er weer terug in. Zelfde voor de zekerheid maar links uitgevoerd, want de boel lag toch open. Preventief onderhoud dus ! Uiteindelijk de hele boel weer teruggebouwd, toen zag het er allemaal weer netjes uit.

Verder nog heel veel kleine klusjes gedaan. O.a. de parkeerrem (voetbediend) weer gangbaar gemaakt (was een beetje veel roestig). Ook heel erg zitten (of liever gezegd liggen) tobben met de richtingaanwijzers. Werkten soms wel, maar meestal niet. Dacht dat het aan de schakelaar lag; dus dat hele hefboompje aan het stuur los (bedient tevens cruise-control en grootlicht). Hielp niet. Heel gedoe om het weer netjes terug te monteren. Eind van het liedje was, dat de clignoteurs een eigen relais hebben ! Ik ging er vanuit dat het relais OK was omdat de alarmknipperlichten het WEL deden, maar die bleken een aprt relais te hebben. Op de sloop een relais gehaald voor een tientje en toen werkten de richtingaanwijzers weer. 

Tevens in de clinch geweest met de RDW (Rijksdienst v/h Werkverkeer). Er zaten kleine kentekenplaatjes op de auto, maar dat stond niet vermeld op het kentekenbewijs. Normaal gesproken is dit met uit de USA geïmporteerde auto's wel het geval, maar blijkbaar was degene, die de auto hierheen heeft gehaald, dat "even" vergeten. Met als gevolg, dat ik nu dus met een grote rechthoekige kentekenplaat achter op de auto moet rondrijden. Geen gezicht (lijkt wel een kentekenplaat voor blinden en slechtzienden) maar de RDW is onverbiddelijk.

Ook is er nog het voortdurende euvel van de niet blokkerende leuningen van de voorstoelen. Het zou zo zijn, dat deze alleen blokkeren bij flink remmen. Voor de gordels geldt hetzelfde en dat is inderdaad het geval. In praktijk blijkt dat de leuningen, niet blokkeren bij het remmen. Zelf een keertje gemerkt met achterpassagiers. Tijdens een clubdag van de Chrysler LeBaron Club Nederland, ben ik alle wagens nagelopen. Slechts een enkele auto had blokkerende leuningen (waren origineel in europa geleverde cabrio's) dus ik weet nog steeds niet hoe het nou zit. 

Voornamelijk vanwege die leuningproblemen, ben ik maar niet naar de APK gegaan. Was ook niet echt de moeite, want de wagen was pas halverwege de zomer van 2001 rijvaardig. Heb er een kleine 2 maanden mee kunnen rijden en dat was helemaal te gek. Had de wagen voor de lol gekocht, maar het bleek in praktijk nog veel leuker te zijn !!

Uiteindelijk is de wagen de stalling in gegaan in afwachting van betere tijden en staat daar nu (eind 2002) nog. Afgelopen zomer stond er een andere auto op mijn tweede-auto polis, die verkocht moest worden. Helaas lukte dat pas begin Oktober, dus geen cabrio in 2002, jammerrrrr....

Ondertussen bleef de coupé trouw dienst doen als dagelijkse auto. Zoals eerder verteld was de achterste uitlaatdemper er al eens onderuit gevallen. Het enige andere grote euvel in 2001 was een spuitende radiateur. Voor plusminus 300 gulden, had ik een nieuwe. Kostte niet veel moeite om te monteren. Vervolgens weer vrolijk vele kilometers gereden. Af en toe haperde de automaatbak wel eens, maar dat was nooit blijvend, gelukkig.     

In het voorjaar van 2002, kreeg ik een lekke voorband (in de file). De band was zowiezo al aardig glad aan het worden, dus gelijk maar met het thuiskomwieltje naar de bandenboer voor twee nieuwe voorbanden.  In de zomer, waren de remblokken vóór versleten (tot op de klinknagels. Kostte even wat moeite, de juiste te pakken te krijgen, maar uiteindelijk toch gelukt. De hele remklauwen bleken gedemonteerd te moeten worden. Zat lekker vast, maar met wat listigheid toch losgekregen met handgereedschap.

Inmiddels was de kilometerstand van 350.000  in zicht. Maar toen begon de motor slechter te lopen, stationair dan. Op toeren was alles OK. Nader onderzoek wees uit dat cylinder 5 het niet meer deed. Had nu dus een V5 auto !! Vlak hierna bleek dat er sludge aan de oliepeilstok zat; water in de olie dus (neem ik aan). Tja, toen was het dus HOOG tijd om de auto langdurig in de werkplaats te zetten. Na 2 jaar en 3 maanden (27 maanden dus) en ongeveer 80.000 km is de Coupé -in principe tijdelijk- vervangen door een Citroën CX, ook op LPG