Dat is een kwestie van goed kunnen componeren............

Dit is mijn compositie geworden ! 

Na een jaar zijn ook alle bovenkastjes bijelkaar verzameld........inclusief ééntje voor boven het fornuis.......(2/2003) en er is een pottenrek aangeschaft en als ENIGE nieuwe onderdeel; een RVS-afzuigkap.........

Helaas is er vervolgens bijna 5 jaar niks gebeurd, koken deed ik in de magnetron of de historische Moulinex mini-oven in de bijkeuken en verder had ik het druk met mijn Philipshobby, dus de American Kitchen werd voornamelijk gebruikt om koffie te zetten of een boterhammetje te smeren. In de loop van de jaren is er nog wel een fraaier en ouder Nestor Martin fornuis gekomen op de plaats van de half gedemonteerde "Miami".

Eindelijk was er dan een reden om de keuken verder af te maken en ook eens de kraan en de afvoer aan te sluiten ! Mijn verloofde zou bij me komen wonen, dus moest de keuken in functie gesteld worden. De kraan aansluiten was niet zo'n kunst, maar de afvoer bleek lastiger te zijn. Gelukkig kon Ludy van www.americankitchen.nl me aan een simpele verloopring helpen, waardoor dat probleem uiteindelijk, net op tijd, werd opgelost. De bevestigingsmaterialen voor het aanrecht werden gevonden bij een fietsenmaker nabij mijn werk, je moet het maar weten ;-)

Het "sluitstuk" was het aanrechtbladje links, 53 cm breed. Dat was eigenlijk te ver heen om nog te gebruiken, gelukkig kon Ludy me aan een heel fraai roestvrij exemplaar helpen, waardoor de keuken eindelijk helemaal afgemaakt kon worden.

Na een tijdje gebruiken waren we het eindelijk eens over de kleur die op de deurtjes moest komen. Uiteindelijk werd dat op het laatste nippertje toch nog een iets andere kleur, maar in Juni 2008 gingen de deurtjes dan eindelijk naar de tijdelijke "verfkamer".

Om te beginnen maar de bovendeurtjes verwijderd om te schuren en te lakken. Eerst een laag metaalprimer en daarna kan er elke willekeurige lak overheen, dat werden wel twee lagen, want rood over wit; dat kost een hoop verf.

Eerst het wit gelakte metaal schuren, dan de (witte) metaalprimerlaag schuren en dan nog een keer de eerste laag rood schuren, aiaiai, goed voor de spierballen. Acht vierkante meter, drie keer schuren..... dat zijn er dan 24 !

(Klik op de plaatjes voor een vergroting)

Uiteindelijk toch wel zo'n 10 dagen werk voor alleen het verfwerk van de bovenkastjes en dan is de binnenkant nog gewoon origineel (wit) gebleven. De zichtkantjes aan de buitenkant werden wel getracteerd op een vers laagje wit.

Veel tijd gaat natuurlijk verloren met het wachten tot de zoveelste verflaag droog is, voor je kunt gaan schuren moet de verf toch goed doorgehard zijn. Maar na dagenlang schuren, verven, schuren, verven... dan komt het (grote) moment van het terughangen van de kastjes en het monteren van de vers geverfde deurtjes. En niet te vergeten de lampjes van IKEA !

Met als uiteindelijk resultaat, dat de bovenkastjes in hun volle rode glorie terug zijn en de deurtjes van de onderkastjes inmiddels in de "verfkamer" hun behandeling ondergaan. De vijf deurtjes aan de linkerzijde, namelijk die van de "nijmeegse keuken", hebben een fikse schuurbeurt moeten ondergaan met de B&D-machine, want daar was een dikke laag verf handmatig opgekledderd (met een bezem vermoedelijk). Ook waren ze onderaan wat roestig (net als de kastjes zelf trouwens, maar daarvan zijn nooit foto's gemaakt). Maar na een heftige schuurklus met oordopjes in en een kapje op de neus, is het dan toch nog wat geworden.