Tja, Hoe dat zo is gekomen is eigenlijk een verhaal van toevalligheden. In de tachtiger jaren vond ik het al een leuk autootje, maar verder was ik er niet weg van of zo. De vader van een schoolvriend had een vijfdeurs, maar dat vond ik echt geen gezicht. Die miste alle leuke aspekten van de driedeurs !! Voornamelijk de apart gevormde achterraampjes en de grijze "wasbordjes" aan de zijkant, waar rechts de tankdop in is verwerkt. Nee de driedeurs is een leuk modelletje, dat klopt precies in zijn verhoudingen, maar de vijfdeurs....nou nee.

Later maakte ik kennis met de zogenaamde 205 "multi", een tweezits uitvoering met een vierkant hokje erop. Je zo haast denken dat de besteleend gereïncarneerd was. Op de Autosalon van Parijs zag ik deze uitvoering in 1987 voor het eerst. We gingen daar toen heen (met een Citroën DS) om de introduktie van de Citroën AX mee te maken. Nou zei die AX me niks, maar de multi vond ik wel wat. Ik reed namelijk in die tijd vrijwel altijd in tweepersoons auto's met een hok erachter. Helaas was die multi wat te duur. Tegenwoordig zou ik ze wel kunnen betalen, want peugeots 205 zijn erg goedkoop dezer dagen, maar ik kom ze helaas niet meer tegen.Zo'n multi op diesel, dat moet haast gratis autorijden zijn, ze lopen geloof ik 1 op 18.

Maar afijn, vele jaren later was ik op zoek naar een reserve-autootje en dan het liefst een Citroën Visa, want daar liep ik al jaren over te denken. En het liefst een tweecylinder van het eerste model eind zeventiger jaren. Maar die waren eind 1998 toch wel uitgegstorven.Het zoeken concentreerde zich toen maar op een 1100 cc. Op een dag liep ik sloperij "De Populier" aan de Hoofdweg te Rotterdam op, daar loop ik wel vaker even binnen, want de voorraad wisselt nogal sterk. Zo staat er een juweel van een auto, twee dagen later zitten er rondom deuken in en staat er een auto bovenop en is alles gelijk onbruikbaar. Het is een volk apart die beroeps-autoslopers.

Afijn, daar bij "De Populier" (wat zou deze gratis reklame opleveren ??) stond dus een 205 1100cc van 1986 voor 1100 piek, zag er een beetje dof uit, maar was deukvrij en vooral roestvrij. En dat was bij die visaatjes wel anders, als ik die bekeek kwamen de citroën trauma's gelijk weer boven. Het Peugeootje startte goed en liep lekker. Helaas kon ik de weg niet op, dus het bleef bij een ritje naar achteren op het erf van de sloop. Het enige wat me tegenstond was een overtollige hoeveelheid zwarte olie bovenop de motor, maar toch de gok gewaagd en de auto gekocht, eind december 1998. Er zat nog een paar maanden keuring op, dus ik hoefde er niet gelijk aan de slag. Dus kon ik me eerst werpen op het leren kennen van de techniek en constructie van de 205. Bij de eerste rit was er al gelijk een probleem; tanken !! Oftewel; wat voor peut moet erin ?? Geen diesel (zie verderop) en ook geen LPG, maar al die soorten benzine, dat was moeilijk kiezen als diesel- of LPG-rijder. Dus vroeg ik het binnen bij de pomp, daar wist men het dus ook niet. Volgens de importeur mag er loodvrij in, maar af en toe ook een beetje super voor de loodsmering. Sindsdien is er geloof ik nooit meer loodhoudende benzine ingegaan en het loopt nog steeds, dus.....

In de weken na aanschaf bleek dat er het nodige miste aan de auto; dat heb je als je als niet-kenner van merk en type een auto koopt, dan ga je wel eens de boot in. Er zat namelijk geen reservewiel onder de auto, zelfs het rekje waar het in hoort ontbrak, dat hadden ze zeker al voor goed geld verkocht, evenals de hoedenplank en de wieldoppen. Die laatste twee zaken zijn echt hot items voor de gebruikte 205; altijd kwijt of kaduuk.Voor een paar tientjes de inkomplete delen er weer bij gekocht. Vervolgens een paar leuke hoezen over de vergane stoelen en bank, beetje poetsen en de auto was als nieuw, nog net geen ton gelopen.Later nog een slopertje gekocht voor de onderdelen, maar die is uiteindelijk ook opgeknapt en verkocht. Maar die heeft last van boemerang-ziekte en staat al weer voor mijn deur (april 2001), dus da's een zeer lang verhaal.

De auto werd na een paar maanden als standby auto APK gekeurd (zo gebeurd) en werd daarna zeer regelmatig bereden door de oudste dochter van mijn vriendin, die zojuist haar rijbewijs had behaald. Dat ging eigenlijk heel erg goed; alleen de uitlaat viel er een keertje onderuit door een breuk net voor de achterdemper, populaire plek wel ! Starten, lopen, wegwezen. Alleen de handchoke had een beetje een gebruiksaanwijzing, maar afijn, da's een uitdaging voor een beginnend autorijdster toch ??

De tweede keer APK was een beetje meer werk, want de achterremmen moesten gereviseerd   worden. Dat vreesde ik al, want toen hij op de brug stond bij de Kwakfit om de uitlaat te verversen, of was het nou de motorolie ??, zag ik dat het rechtsachteronder een beetje vochtig aan het worden was. Maar goed, na wat pogingen eindigde het uiteindelijk in het vervangen van beide remcylindertjes en toch ook maar de segmenten, want mijn poging tot bezuiniging daarop leverde alsnog remverschil op. Gelukkig was men bij het APK-station zo sportief om een tweede herkeuring te doen, toen de reparatietijd van twee weken al een paar dagen verlopen was.Toen remden beide achterremmen wel even goed.Het was overigens bij garage "Garvak" in Rotterdam (beetje vriendjespolitiek in de hoop dat ze in de toekomst ook zo vriendelijk blijven).

De grootste narigheid was toen het peugeootje er plusminus één kilometer na het tanken van een volle tank dieselolie er hakkelend en stotterend mee ophield. Vanwege de discretie zal ik niet vertellen HOE die dieselolie in die tank kwam en er valt nog steeds te raden naar het waarom (knappe jongemannen aan de overkant ???), maar het gaf wel een probleempje.Het leek me op zich niet zo'n toer om die dieselolie er uit te halen, maar hij stond stil in Rotterdam en da's toch mooi 45 kilometer van de thuisbasis. Dus toch maar de Wegenwacht erbij dacht ik en ging een uurtje na het stranden gezellig met de bestuurster in de auto zitten wachten. Om een lang verhaal  maar wat in te korten; het duurde drie uur voor er iemand kwam opdagen. Reden waarom; de normale gevallen in Rotterdam worden geholpen door de Firma "Maasboulevard", dat heeft de WW dus uitbesteed. Maar omdat de wagens van "Maasboulevard" geen 40 liter dieselolie af kunnen of mogen voeren, moest er dus een truckservice-bestelwagen van de snelweg af de stad in komen. En dat duurde wel even. De dieselolie werd langs de voorkant via de leiding eruit gepompt, nou dat ging lekker vlot, maar niet heus, via een slangetje met 5 millimeter binnendiameter. Afijn 40 minuten verder gleed er weer 10 liter originele benzine in de tank. En toen duurde het nog 10 a 15 minuten voor het kreng weer liep, met hulp van snelstartspray en dergelijke. Nou, eind van de ellende dacht ik. De volgende ochtend startte ie als vanouds, de dag daarna ook, maar de dag dáárna was het over. Met veel moeite wilde het wel lukken, maar dan sloeg ie in no time weer af. De enige conclusie die ik toen kon trekken was, dat er nog resten diesel in de carburateur zaten. De enige oplossing die ik toen kon bedenken was; eruit blazen met die handel. Dus na moeizaam Rotterdam verlaten te hebben op de snelweg  plankgas gegeven en dat tot Oude-tonge volgehouden. De volgende ochtend in tegenovergestelde richting terug naar Rotterdam. En dat hielp !!  Sindsdien is er niks bijzonders meer te melden.

Hooguit wat stoomvorming en een cursus "door schade en schande wijs worden" tijdens het bijvullen van het koelwater. Ik had beter het instruktieboekje kunnen lezen, zodat ik de tweede ontluchtingsnippel had gevonden en het truukje met het overdrukvaatje niet zelf had hoeven bedenken. Maar aangezien ik principieel tegen het lezen van gebruiksaanwijzingen ben -een goed gebruiksvoorwerp moet je zonder kunnen gebruiken- had ik dat niet gedaan. Het lag waarschijnlijk elders ook op dat moment. Dat water bijvullen is dus echt een ramp, alhoewel, misschien dat ik deze uitspraak herroep als ik het de volgende keer eens wél volgens het instruktieboekje doe !

Tja, en toen kwam de klapper en dat was ik zelf ! Toen ik hem na anderhalf jaar uitlenen weer terug had ging ik eens zelf een beetje proefrijden, want er zat wel wat veel speling op de aandrijving. Ik dacht dat het de aandrijfassen waren, maar bij een proefrit lag ineens tijdens een zelf opgewekte schokbeweging de hele aandrijving eruit. Tja, dus dat was een kwestie van uitrollen en op een parkeerplek duwen.

Na wat brainstormen en overleggen met een bevriende garagist, kwam ik tot de conclusie dat of het hart van de koppelingsplaat gebroken was of dat het busje met inwendige vertanding tussen de koppelingstandwielen en de bak onderin de motor het begeven had. Na aanschaf van de benodigde onderdelen volgde de démontage van één en ander. En ja hoor; het busje met inwendige vertanding was tandloos geworden....is een kwaaltje van dit type motor. De Citroën BX 1400 van het oude model heeft hier ook last van. Ik heb het destijds bij de vervanging van de koppeling van mijn toenmalige BX 14 ook al vervangen. Na montage van een nagelnieuwe koppelingsset, het busje en de pakking, had mijn 205 weer aandrijving !! Gelijk maar wat onderhuidse schade aan de voorzijde uitgebeukt met de moker en alles weer keurig gemonteerd. De Peu heeft nog nooit zo'n strak neusje gehad. Deze klus is eind April 2001 voltooid en de auto rijdt weer prima.

Tja, en dan over die boemerang-Peugeot. Ooit gekocht voor onderdelen, maar omdat een familielid pas haar rijbewijs had toch opgeknapt en door de APK gejast. Na de eerste proefrit hoefde ze hem ineens niet meer, want hij zou niet deugen...... Ach ja, en toen zat ik er weer mee. Gelukkig later aan een ander familielid verkocht. Maar toch bleef hij terug boemerangen. Eerst een sloffe accu. Toen een nagelnieuwe erin bij de Kwakfit. Maar helaas ging ook deze nieuwe accu stuk. Raar maar waar ! Nog in de garantie een nieuwe gehad van Ome Kwakfit. Vervolgens stond ie maandenlang op non-actief wegens een auto van de zaak. Vervolgens reed er iemand achterop, toen ie net weer in gebruik was genomen, dus schadeherstel. Achterklep en bumper vervangen voor een luttel bedrag, mooi meegenomen, want de verzekering had leuk uitgekeerd. Vervolgens was de APK verlopen en stond ie weer maanden stil. De APK leverde veel problemen, nogal absurd omdat er sinds de vorige APK slechts 3000 kilometer mee was gereden. Maar afijn.....fuseekogel vervangen, remslang vervangen, binnendorpel gelast, motorkapscharnieren vervangen, bandje vervangen. Lekker buiten gesleuteld en goed verkouden geworden !! Maar eindelijk toch wel een APK goedkeuring.... Afijn twee weken later een fataal telefoontje...hij deed het niet meer. Om een lang waterig verhaal kort te maken; de koppakking ligt eruit !! Watertekort en te lang doorgereden en ja hoor...hij produceert nu wolken uit zijn uitlaat....mooie witte, best wel apart. Gelukkig heb ik een slopertje kunnen kopen met slechts 95.000 km op de teller, hier kwamen zeer veel bruikbare delen vanaf voor de diverse 205'jes, dus voor 300 piek zeker geen slechte koop. Ook wel zéér leerzaam om zo'n autootje helemaal kaal te slopen. Destijds bij de cursussen eendologie maakte ik de cursisten al wijs dat dit de beste manier is om een auto te leren kennen, maar het is ook zeker in praktijk waar gebleken. Afijn, de motorwissel laat nog even op zich wachten.

Eind 2000 voordat de andere Peugeotjes uitelkaar vielen, zocht ik een leuk klusje om geld te verdienen. Eerst keek ik naar een eend uit 1987 ofzo, want de truuk van het eendje opknappen had ik vaker gedaan, ook lag er nog wel een hard chassis op voorraad. Dat eendje wat ik wou kopen was dus gewoon slooprijp, koets ook hopeloos verrot, jammer dan....

Vervolgens zag ik een Peu205 GTI te koop op www.marktplaats.nl met versleten koppeling, voor 1000 piek. Dat leek me ook wel leuk. Helaas kon ie dus echt geen kilometer meer rijden, zo versleten was die koppelingsplaat. Na een klein rondje door de wijk, kon ik hem niet eens meer parkeren. Dus moest er ook nog een auto-transporter (lang leve de firma Wolders te Rotterdam) aan te pas komen. Het transport, eind December 2000, was een dubbele nachtmerrie. Toen ik bij het laatste stoplicht voor de snelweg in Den Haag optrok met de transporter flikkerde de GTI er bijna af, achterwielen in het luchtledige boven het asfalt!! Hij was gaan glijden op de eronder geschoven rijplaten !! Leuk hoor zo'n verlaagde 205, geen grondspeling ! Met de lier er weer op getrokken. Gelukkig geen brokken gemaakt. Bij thuiskomst van de transporter af.....bleef ie hangen op de heuvels en dalen van de transportervloer.....dus geef ik een sjor aan de trekhaak.....en toen ging in ie vanzelf naar beneden recht op mijn dure garageroldeur af.... In een poging hem te stoppen werden mijn beide knieën haast verbrijzeld, scheelde niet veel.....behoorlijk traumatisch allemaal. Vele weken met een dikke rechterknie gelopen (gelukkig net op tijd opzij gesprongen) nu na maanden heb ik er nog wat last van. De garagedeur heeft een leuke deuk en de spoiler op de achterklep van de GTI is afgebroken (geluk bij een ongeluk want dat vond ik toch een lelijk ding, bovendien niet origineel). Vanwege de malaise met de ander Peugeotjes en het feit dat er nog een onverkoopbare CX gesloopt moest worden heeft het een poosje geduurd voor er plaats was in de werkplaats. Zomer 2001 was het pas zover. Bak eronderuit, koppeling eruit en een nieuwe besteld. Helaas was de zomervakantie te snel om en bleef de GTI versnellingsbakloos een paar maanden staan in de werkplaats.

Door een klein beetje pushen van een hele goede vriendin heb ik eind 2001 de nieuwe koppeling gemonteerd en de bak er terug in gebouwd. Was een beetje bang, dat ik niet meer zou weten hoe ik e.e.a. aan moest sluiten, maar dat viel mee ! Toen alles opnieuw op zijn plek zat, plaatste ik de accu terug en startte de GTI gelijk.......ongelofelijk. Liep als een zonnetje. Gelijk naar buiten gereden en de Chrysler LeBaron cabrio eindelijk binnen kunnen zetten. Daar heeft ie nog maanden gestaan. Voor de APK had ie nieuwe banden nodig en die zijn nou eenmaal errrrgggggg duur.

In de tussentijd stond de zogenaamde boemerang 205 ook al maanden met een lekke koppakking buiten weg te kwijnen.

We zijn in de tussentijd reeds DRIE jaar verder....de tijd gaat snel gebruikt hem wel ;-)

De GTI is inmiddels verkocht, niet al te lang na het vervangen van de koppeling en het monteren van VIER nieuwe Pirelli banden. Gelukkig goedkoop aan kunnen komen. Verkocht voor 1750 gulden. Dat was net quitte spelen, qua uitgaven. Arbeidsloon hebben we het dan maar niet over. Had het geld nodig voor andere projecten. Had er al vrij snel spijt van en nog steeds. De reden; het was een NIET verziekte GTI en die zie je niet veel. De meesten zijn verlaagd, verbreed enzovoort. Ben anno 2005 nog steeds 205-liefhebber en een GTI is toch wel een geval apart. Heb nog nooit zo snel opgetrokken van 0 naar 100...... Maar bij snelheden boven de 180 per uur vond ik het toch een beetje eng. Heb het slechts eenmaal geprobeerd en was gelijk genezen. Maar wat is het leuk om iedereen eruit te rijden bij het stoplicht......

De allereerste 205 heb ik inmiddels ook weer terug gekregen van de grote zus van mijn dochter. Zij kocht een Fiat en ik mocht de 205 weer hebben. Er zat al een hele poos een irritante "schok" in bij het optrekken. Probeerde uit te vinden wat dat was......en toen had ik ineens geen aandrijving meer. Gelukkig gebeurde dit vlakbij huis.

En toen stonden er twee kapotte 205-jes voor de deur in Rotterdam.......de eerste en de tweede. Heb toen van ellende maar een oprijwagen gehuurd (Firma Wolders zit daar 100 meter verderop gelukkig) en beide autootjes naar mijn eigen woning/werkplaats verplaatst.

De eerste 205 was snel gerepareerd; het zg. tussenbusje was uitgesleten....de verbinding van motor naar versnellingsbak. Voor het luttele bedrag van 35 gulden had ik een nieuwe. En na een dag of twee sleutelen reed de auto weer als nieuw.

Ik had er eigenlijk geen nuttig gebruik meer voor, dus deze 205 stond er maar een beetje bij. Uiteindelijk had ik de polis waar de auto op verzekerd was nodig voor een andere auto en zette ik hem te koop. Deze keer lukte het wel vrij snel om hem te verkopen, dit in tegenstelling tot de GTI. Voor de wereldprijs van 400 euro ging deze keiharde en goed onderhouden 205 de deur uit. En jawel; ook weer spijt van.................want binnen een jaar was deze auto van de aardbodem verdwenen. Naar de sloop dus. Nou, dat doet pijn...... heb er zoveel werk in gestoken ! Nieuwe uitlaat, nieuwe achterremmen, nieuwe waterpomp...ga zo maar even door. Geen idee wat er gebeurd is. Verkocht hem aan een jongedame in Rotterdam, die net haar rijbewijs had. Misschien heeft ze hem kort gereden ????? Iets anders kan ik me niet bedenken. Auto was keihard en goed onderhouden. Dat ding had het museum in gekund, zo gaaf was ie op deze hoge leeftijd ! Balennnn..........

De boemerang stond uiteindelijk hier voor de deur weg te kwijnen. De koppakking lag eruit...... De eigenaar dacht er nog heel wat geld voor te kunnen krijgen, maar na wat uitleg van mijn kant hebben we toch een prijs overeen kunnen komen. Beetje te duur, maar goed. Mijn schoonzusje wilde hem wel hebben. In de tussentijd had ik al een wrakje gekocht met een heel goede motor (minder dan 100.000 km) voor weinig, dus alles bij elkaar was het financieel verantwoord (arbeidsloon NUL natuurlijk). Boemerang kreeg een andere motor en hup, naar de APK. Verkocht aan mijn schoonzusje......dus voor de DERDE keer de deur uit.

Nou toen was ik dus ZONDER 205 !

En dat heeft zeeeeeker 4 weken geduurd............haha. Het was niet de bedoeling er snel weer één te kopen, maar ik zag een witte 205 automaat te koop op Marktplaats. Ook rond de 400 euro. Die automaten waren destijds rond de 1000 euro, dus ik had wel interessse. Het was dan wel een achterbankloos geval, maar wel met glazen schuifdak........een heel erg leuk 205-accessoire ! En een trekhaak ook nog. En met de hele onderhoudshistorie erbij. Was een servicewagen van Garage Bruin in Enkhuizen geweest. Nou, die moest ik natuurlijk hebben.

Eerste een proefritje......alles kits ! Een paar dagen later met de trein naar Enkhuizen en met de automaat naar huis; nou dat scheurt dus bijna net zo erg als een 1900 GTI !!!! Was een soort laagvliegen over de dijk Enkhuizen-Lelystad en verder. Is eigenlijk wel de ideale 205..... schakelen is mijn hobby niet echt.

Uiteindelijk stond ie ook weer weg te kwijnen voor de deur. De dynamo was niet echt jofel (stond een keer stil met dat ding). Schuifdak lekte als een gek en er zaten wat roestgaten in. Nader onderzoek leerde dat het ding ooit lichtblauw metallic was geweest. Vreemddddd.... Toch eens navragen waarom hij in wit is overgeblazen. Overigens is dat spuiten zeeeeeer netjes gebeurd, je moet echt zoeken naar restantjes blauw-metallic. Na heel heftig opruimen van vele kilo's 2CV-draagarmen lukte het me een plaatsje te creëren voor de automaat in de werkplaats. En daar staat hij nu verder stof te happen tot beter tijden. Maar ja; alles beter dan buiten in de regen met een zwaar lekkend schuifdak.